Bendeki sensizliği anlatmak, sendeki bensizliği
anlamak kadar güç

Yasaklı bir meleğim ben...
Yasak yanlarım kırıyor kanatlarımı...Uçmak istiyorum sana. Kanatlarım umutlarım benim.
Yolculuğum sana,
Aşka
Kanıyorum. Sağaltmaya çalışıyorum yaralarımı gözlerinden içtiğim duygu şurubuyla...
Olmuyor aşkım
Yasaklıyım ben. Dudaklarım uzansa da şifaya, yasaklar dikiliyor karşıma...Öpüştüğüm hayalinle kalıyorum başbaşa...
Kanat çırpamam ben özgürlüğe,
bir halkayla bağlanmışım kurallara...Üç oda bir salon ahlak anlayışlarıyla çevrili koca bir boşluk benim dünyam...
Kırık benim kanatlarım...

Hayallerim bile çevrili tel örgülerle.
Çırpınıyorum boğulduğum çaresizlik denizinde.
Sanki bir kulaç atsam, atabilsem, kurtuluşum olacak. Sesine sarılıyorum,
“gel”
diyen sesine...
Dokunamıyorum sözcüklerine.
Bir yakalayabilsem gözyaşlarını
kağıttan bir kayık yapıp ulaşacağım gözlerine... Yakamozlar dost zannediyorum hayallerime.

Ay kaçıp gidiyor ışıklarını çalarak Denizimden...

Aşk sihirli bir elbise...
İki kişinin bir olup içine girebileceği. Özel bir kumaş, özel bir kesim. İkimiz tam geliyoruz o elbisenin içine. Senin üzerine tam oturdu ama ben deneyemem tekrar.
Öncem var benim.
Geçmişim...Senden önce bir kez daha giydim o elbiseyi...Şimdi dar geliyor, sığamıyorum bir zamanlar tutkuyla girdiğim elbiseme...Ne yazık ki çıkamıyorum içinden.
Biliyorum bir yerde, senin yüreğinle kapladığın o yumuşacık yerde olmalıyım. Ben o kumaşa aitim. Ama olmuyor.

Yasaklıyım...

Kaçamak saatlerim var
ancak sana adayabildiğim...Akreple yelkovan
“senli”
saatlerde dost bana. Bazen düşünüyorum da yalnızca o bir saati yaşayabilmek için yaşıyorum onlarca saati.
Beni ayakta tutan o yasaklarla çevrili zaman dilimi...
Nefes alabildiğim, hissedebildiğim...
Rüyaların dokunulabilir olduğu zamanlar...

Geride seni, geride
beni yasaklı melek yapanı
bıraktığım zamanlar adımlarım şaşırıyor.
Çarpıyorum beceriksizce sağa sola.
Yalpalaya yalpalaya...İleri atılan adımlarım aslında geriye gidiyor. Ve bunu benden başka kimse bilmiyor...
Sen bile
Paramparça olup tastamam görünebilmeyi başarıyorum.Bölünüp binlerce acıya, bütünmüş gibi dimdik ayakta durabiliyorum...
Sessizliğim en deli haykırışım
Kendimle konuşup ucu sivri dikenlerimi kendime batırıyorum. Bendeki sensizliği anlatmak, sendeki bensizliği
anlamak kadar güç...

Sen benim eksiğim
eksik yanımsın...

Yarım kalmışlığımsın
Bazen kocaman bir gülümseme
izin ister yayılmak için yüzümde, veririm o izni ve beklerim. Eksik kalır gülümseyişim. Onu tamam kılacak ruh eşim yoktur.
Kaçamak saatlerde beklemektedir beni...
Gözlerimin inci taneleri izin istemez, onlar bir parçasıdır yüzümün. Ne çare onlar da
hep yarım...
Uzanıp onları dokunuşuyla anlamlı kılacak parmaklarını bekler tamamlanmak için...
Kaçamak saatleri bekler tıpkı gülüşlerim gibi...

Geride bırakamadığım, yarınıma katamadığımsın.
Kazanamadığım, yenilgileri zafer,
zaferleri yenilgi kılan savaşımsın...
Sen yasaklımsın
yasaklarınla anlamlı öbür yanımsın.

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım.
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım...
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkaha çevirdiğinde anladım..

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..

Fakat hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
'Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş, her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..

Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

Görmediğimden değil,
Yanımda olsan yine özlerdim...
Ve bil ki! bu kadar sevmem senden değil,
Gitsen benden,
Ben gidişini bile severim.
Aramızda hep aynı fark,

Sen gitmeyi bilirsin...!
Ben sevmeyi...!

Umutlarımın boynu bükük şimdi.
Gelme...
Alıştım yokluğuna.
Gittin...
Ben ardından sadece baktım.
Oysa söyleyecek o kadar şeyim vardı ki!
Gidersen iyiye dair ne varsa içimde,
Yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş,
Ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi,
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim.

Diyecektim sana,
Konuşamadım.
Yüreğim ıslaktır benim, kuytularda ağlamaktan.
Ve hafif uçuktur rengi,
Kurusun diye kaç kez, güneşe asılmaktan her kıtada.

Gün penceremde gecenin siyahını eritirken,
Ben uyumamış gözlerimle sensizliğimi biriktiriyorum.
Kaç sitem,
Kaç boşvermişlik indiriyorum yüreğime.
Öyle çok konuşacaktım ki...!
Anla o kadar sustum işte...
Geldiğin gün ancak o zaman anlayacaksın,
Beklendiğini,
Ve ancak o zaman anlayacaksın geciktiğini...!

Uzağında kaldım herşeyin,
Senin sevginin uzağında.
Direnemedim sensizliğe,
Kahırla isyanla geçti her günüm.
Alıkoydu herşeyimi sensizlik nöbetleri.
Bakma öyle birşey olmamış gibi,
Sen gittin Ben bittim...!

Sen gitmeyi bilirsin...!
Ben sevmeyi...!

Gücün var mı sevgiLim,
Derin suLarda inci tanesi aramaya?
Cesaretin kaLdıysa
HaLa benLe aşktan konuşmaya
SöyLe canım sevgiLim
Hayat bize oyun oynuyor oLabiLir mi?
Yorgun gibi bir haLin var
DuyguLarın karışık olabiLir mi?

Sil baştan başLamak gerek bazen
Hayatı sıfırLamak
Sil baştan sevmek gerek bazen
Herşeyi unutmak
Sanki bugün son günmüş gibi
DoLu doLu yaşamak istiyorum ben
Her ne çıkarsa yoLuma
SeLam verip yürümek istiyorum ben

Sil baştan başLamak gerek bazen
Hayatı sıfırLamak
SiL baştan sevmek gerek bazen
Herşeyi unutmak...

(bugünlerde tek aralıksız dinlediğim parça..sil başdan mümkün mü herşey?)